μην υπογράψεις πριν…διαβάσεις

φίλη, φίλε, συμμαθητή

πολλοί άνθρωποι και ομάδες προχωρημένες πνευματικά, συναντιόνται σήμερα, για να συμμετέχουν στην πιο σημαντική εργασία που αναλήφθηκε ποτέ. Την αγκυροβόληση ενός Νέου Οράματος για την Ανθρωπότητα, με τρόπους άλλοτε παράλογους κι άλλοτε παράδοξους. Και είναι γι’ αυτό κι ευθύνη μας, για τον τόπο, τη χώρα και για όλους, η συνεισφορά και η επιτυχία του.

shadow.jpg

Μικροί όμιλοι θ’ αναπτυχθούν εδώ κι εκεί ,που τα μέλη τους θ’ ανταποκρίνονται στον καινούργιο τόνο – κραδασμό. Οι όμιλοι αυτοί δεν θα δείξουν καθόλου αίσθηση χωριστικότητας. Δεν θα έχουν αντίληψη προσωπικής ή ομαδικής φιλοδοξίας. θ’ αναγνωρίζουν την ενότητα τους με κάθε τι που υπάρχει. Δεν έχουν να μεταδώσουν διδασκαλία δογματικής φύσης. Θ’ αναγνωρίζονται μεταξύ τους και θα συναντώνται αποκλειστικά για να συζητούν και ν’ αναζητούν τρόπους παγκόσμιας βοήθειας. Θα προσπαθούν να χρησιμοποιούν ο ένας τους όρους του άλλου και να εξοικειωθούν ο ένας όμιλος με την προσέγγιση του άλλου στην πραγματικότητα.

Ο χρόνος εγκυμονεί και τα μηνύματα ζητούν να ειδωθούν, ν’ αγγιχτούν και παραδείγματα βιώσιμης γείωσης & πρότασης να γίνουνε για τους πολλούς, αειφορίας.

Αφουγκραζόμαστε συνέχεια σαν Παρατηρητές μέσα στα χρόνια, εργασθήκαμε, εργαζόμαστε και περιμένουμε έτοιμοι. Και κάθε επόμενο βήμα, στο χρόνου του γίνεται, δίχως βιασύνη μα με σπουδή.

Οι Δρόμοι Σύνθεσης σας καλούν στο παραπέρα βήμα

Οι Δρόμοι Σύνθεσης, είναι μια Διεθνής ΜΚΟ. Έχει μορφή Αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας, εκπαιδευτικού χαρακτήρα, με Α.Μ 3763/2010 του Πρωτοδικείου Βόλου. Είναι ο φορέας που υλοποιεί, στηρίζει & ενισχύει την “Ενάργεια” ένα πιλοτικό Σχολείο Ειρήνης (Enargeia School for Peace) των Robert Muller International Schools ή Σχολεία Ειρήνης ΟΗΕ, αλλά & μια Κοινότητα εκπαιδευτικού χαρακτηρα, ενεργών πολιτών, στο Χόρτο Πηλίου

Ένα ταξίδι, μια περιπέτεια, που ξεκίνησε μέσα στις πόλεις μας, στη καρδιά και το νου πολλών ανθρώπων και ανακοινώθηκε σε μια μικρή ομάδων συνεργατών, σε ένα γραφείο της πλατείας της «Ζωοδόχου Πηγής» στην Αθήνα, στις 20 Μαρτίου 1991.

Ένας όμιλος σαν αυτόν που οικοδομεί συνεχώς την Δρόμοι Σύνθεσης βασίζεται στην συνείδηση των μελών του και την αυτοπροστασία του ακόμα και από τα ίδια τα μέλη και όχι σε πειθαρχικές διαταγές και ελέγχους, πολύ δε περισσότερο, συνειδητά απορρίπτει την Αρχή της Πλειοψηφίας.

Πολλές οι φορές, που η σύνθεση της ομάδας, άλλαξε, από τότε που η Ενάργεια σαν ιδέα κι όνομα αγκυροβόλησε οριστικά το 1992. Κίνηση, είναι το στοιχείο που τη Ζωή – Σκοπό – Ρυθμό – Παρόν – Πνεύμα φανερώνει κι όπως συμβαίνει στην ζωή, έτσι και σε μια ομάδα υπάρχει κίνηση, άτομα φεύγουν άτομα έρχονται με καινούργια ενέργεια, ιδέες, πάντα με έναν αέρα ανανέωσης αλλά και προσωπική ατζέντα και εδώ αρχίζουνε πάντα τα δύσκολα….

…βλέπετε η ομάδα προϋπάρχει του νέου μέλους, με Σκοπό και στόχους, και η ένταξη ζητιέται από τα καινούργια μέλη της. Ένταξη, ενσωμάτωση και όχι αφομοίωση. Πολλά ζητά, η ομαδική ζωή. Ομαδική μελέτη, ομαδική εργασία, ομαδική πρόοδο, ομαδική αγάπη, δίχως υποταγή στην ομάδα, αλλά επειδή η ομάδα εσύ είσαι και με όλους ένα εσύ είσαι!

Αποδοχή ζητιέται του Σκοπού και ενσωμάτωση του προσωπικού στο ομαδικό, παραίτηση από οποιαδήποτε προσωπική ατζέντα. Ν’ αλλάζεις ζητιέται και όσα ο ομαδικός Σκοπός σε εκπλήρωση ζητά, εσύ να εργάζεσαι να μοιάσεις. Και μη κοιτάς γύρω σου, τ’ άλλα μέλη. Εργάσου εσύ, φύγε μπροστά, δίχως να ξεκόβεσαι, το τόνο κράτα σταθερό, σε κάθε ευτυχία – δυστυχία, απόσπαση κι απάθεια διατήρησε και ανώτερη ευαισθησία ζήτα, αποδοχή των αλλαγών με ευαρέσκεια και υγιή προσαρμογή στο όραμα τ’ ομαδικό

Μα είναι αλήθεια, δύσκολη τούτη η Παιδεία και ο δρόμος και ίσως ακόμα μάθημα, να μην είναι για τους πολλούς, μιας και ισορροπία ζητάει κι αρμονία και ενάργεια, στο λόγο και τη σκέψη κι ύστερα στη πράξη. Μια ανοικτής διαβίωσης κοινότητα, δε είναι μοναστήρι, στρατόπεδο, κοινόβιο μα οργανισμός, ζωντανός που σε καλεί, κάθε στιγμή να γνωρίζεις, αν είναι για σένα ή όχι!

Και τότε, το θάρρος νάχεις, ν’ αποφασίζεις, το αμέσως επόμενο βήμα σου. Με ποιους θα πας & ποιους θ΄ αφήσεις, δίχως βλάβη να προξενείς στ’ ομαδικό! Με ειλικρίνεια, να μπορείς να δεχτείς, ότι δεν ήταν αυτό το μάθημα, για σένα και ότι δεν σου έφταιξε ο τρόπος της εκπαίδευσης, μα συ δεν μπόρεσες ή ίσως μπορεί μ’ αυτό το μάθημα και νάχεις πια τελειώσει…

Δεν αντέχει σκέψη διπλή, τούτη η εργασία, μήτε πόλεμο, αμφιβολία, πολυφωνία δυσαρμονίας. Άνοιγμα, είναι του Κέντρου Καρδιάς, είσοδος και παραμονή καθημερινή σε διαλογισμό που την ομαδική ζωή, τρέφει! Νέος να είσαι και να γίνεσαι. Αποτυχίες και επιτυχίες, “απογοητεύσεις” με χαρά να δέχεσαι, να δεις σου ζητιέται, με Ενάργεια, αν και σε ποιό από τα συστήματα του οργανισμού της συλλογικότητας, μέλος είσαι και εκεί τις δεξιοτεχνίες σου να καταθέσεις.

Κι είναι η ενσωμάτωση σου ή όχι, επιλογή Ελευθερίας κι Αγάπης συνάμα, θέση και στάση πνευματική και τότε αληθινά ομαδικά η ζωή προχωράει. Παιδεία παίρνει, καθένας στο τόπο της κάθε “Ερέτριας” συλλογικότητας, του εαυτού του, ερέτης…υπηρέτης με τη σειρά του να σταθεί, άμα αποφοιτήσει. Και είναι η Παιδεία αυτή η πιο δύσκολη και το προσωπικό στοιχείο ξετινάζει, ν’ αδειάσεις λέει από κάθε τι παλιό…θέσεις, στάσεις, τάσεις, εντάσεις, ενστάσεις, προσδιορισμούς, εμμονές και ιδέες έμμονες, αρέσκειες και απαρέσκειες, συνήθειες, ιδανικά και αντιθέσεις.

Γι αυτό, ξανά και ξανά αναρωτήσου…είναι αυτή η ομάδα μου; υπάρχουν πια τόσες ομάδες να σε καλύψουνε. Ξανά αναρωτήσου, είναι ο Σκοπός αυτής της συλλογικότητας, αυτής της ανοικτής διαβίωσης κοινότητας και ο δικός μου;

Αν ναι, στον τόπο σου, έχεις φτάσει κι εκεί να μείνεις!